Talent kan het niet slechter doen dan ik

Met zijn 38 jaar is Giovanni Franken de op 1 na jongste trainer van de huidige topklasse. Afgelopen zomer promoveerde hij met RVVH uit Ridderkerk naar dit hoogste amateurniveau, waar hij met Annemieke van Osch werkt als vaste fysiotherapeute. Zelf was hij als voetballer gezegend met extreem talent, toch kwam zijn carrière nooit écht van de grond. Zijn eigen valkuilen maken hem nu des te alerter op spelers die het zouden kunnen maken, mits ze er alles aan doen. “Ik werk nu met een aantal grote talenten, maar wil eigenlijk zo snel mogelijk van hen af. Zij moeten hogerop en wij moeten ervoor zorgen dat ze dat aan gaan kunnen.”

Giovanni Franken, 38 jaar jong; een loopbaan als profvoetballer achter de rug (al had die langer mogen duren), al veertien jaar eigenaar van een assurantiekantoor samen met Yurtcan Kayis (ook zijn assistent bij RVVH), vader van twee kinderen en een trainer die ondanks zijn jonge leeftijd al behoorlijk wat ervaring heeft. Met een glimlach kijkt hij terug op wat hij allemaal heeft meegemaakt, maar op sommige vlakken is hij ook glashard voor en over zichtzelf.

“Op mijn zestiende tekende ik een contract bij Feyenoord, op mijn zeventiende woonde ik op mezelf en moest ik dag in dag uit keuzes maken. Voor mij was er geen sturing vanuit familie, dat maakte het erg lastig. Ik ben door die periode heel snel zelfstandig geworden, maar door verkeerde sociale omgeving heb ik ook dingen gedaan die ik absoluut anders had aan moeten pakken. Op mentaal gebied haalde ik totaal geen profniveau in die tijd. Wat voor talent ik had begrijp ik soms ook nu pas. Ik zat bij de eerste groep spelers die begeleid werd door spelersmakelaar Rodger Linse. Ruud van Nistelrooij is verreweg de bekendste speler uit die groep geworden uiteraard, maar Rodger zegt nu nog dat hij van die jongens eigenlijk het meeste had verwacht van mij. Toch is dat er niet uitgekomen. Niet de juiste levensstijl, niet de goede mentaliteit, ik heb daar echt spijt van. Gelukkig heb ik als trainer een tweede kans in het voetbal gekregen.”

Franken doorliep de opleiding van Feyenoord, speelde een paar duels op profniveau bij FC Dordrecht en RKC Waalwijk, maar viel toch steeds net buiten de boot. “Het klinkt gek, maar had ik mijn vrou
w eerder ontmoet, dan had ik veel meer uit mijn voetballoopbaan gehaald. Vanaf het moment dat ik haar leerde kennen kwam er structuur in mijn leven, mijn omgeving werd stabiel door haar. Ik ben rechten gaan studeren, want ik had wel netjes het gymnasium afgemaakt, en ben een eigen zaak begonnen. Daarnaast speelde ik bij de amateurs en pas toen ging ik voetbal als een soort baan zien. Ik had toen ineens twee banen. Had ik het maar eerder zo gezien, maar dat is achteraf.”

Pech


Bij FC Dordrecht gloorde eind jaren negentig een mooi voetbalbestaan. Een blessure gooide daar roet in het eten. “Ik was 19 jaar en mocht een aantal keer in de basis starten. We wonnen een periode. Rick Hoogendorp stond in de spits en deed het geweldig. Die mooie passjes kreeg hij van mij zeg maar, haha. We speelden Haarlem uit en Paul Nortan zat op de tribune, NAC had interesse in me. We stonden 4-0 voor en in de 88e minuut begon ik aan een dribbel. Toen ik Kenneth Goudmijn als tweede wilde passeren zette hij een tackle in maar was veel te laat. Ik scheurde alles af in mijn enkel, heb tijden last gehad van botsplinters die elke keer weer met een operatie moesten worden weggehaald. Als ik zie wat wij jongens nu bieden, kreeg ik toen weinig fysieke en zeker mentale begeleiding. Dat maakt, zonder enige rancune overigens, dat ik het nu extra belangrijk vind.”

De intelligentie van Franken maakte hem soms tegendraads en eigenwijs, ziet hij als hij terugkijkt naar zijn loopbaan. “Het was natuurlijk ook apart, ik studeerde rechten naast de trainingen. Dat was nu niet iets waar ik het in de kleedkamer makkelijk over kon hebben. Ik was altijd wel een beetje een eenling. Dat ik nu bij de amateurs werk is voor mij makkelijker, je krijgt te maken met meer jongens die ook tijd hebben kunnen steken in hun opleiding. Mijn slimheid heeft me best in de weg gezeten soms. Ik dacht overal over na, nam van niemand zo maar iets aan. Dat is ook niet altijd handig, zeker niet met trainers die het beste met je voor hebben.”

Bij RVVH is Franken veel bezig met de conditionele gesteldheid van zijn spelers. Elke avond na de training overlegt hij uitgebreid met de staf en vervolgens met de medische staf waar Annemieke onderdeel vanuit maakt. “Ik kan heel hard zijn. Sommige spelers zijn fysiek niet geschikt voor een profbestaan, dat is alleen voor de sterksten weggelegd en dat zal ik hen ook vertellen. Maar als ik zie dat een jongen wel alles heeft wat gevraagd wordt, dan zal ik er alles aan doen hem duidelijk te maken wat hij weggooit als hij niet een ultieme poging doet. Hoe belangrijk zo’n speler ook voor ons kan zijn, je wil als voetballiefhebber dat hij zo snel mogelijk weg kan en zijn kans hogerop kan pakken.”

Trainer vrouwenteam

P1150880Aan het einde van zijn eigen voetbaltijd in 2010 kwam Giovanni Franken bij toeval in aanraking met het trainerschap. En wel bij een vrouwenteam. “De voorzitter van RVVH vroeg me of ik hem wilde helpen omdat de trainer van het eerste vrouwenteam was gestopt. De dames speelden hoofdklasse en hadden na zes duels 0 punten. We hebben uiteindelijk een geweldig jaar gehad, al was het in het begin natuurlijk wel ff raar. Ik moest zeker even wennen om hen echt als spelers te bekijken. En ik bleek een bevlogen trainer en vroeg soms wel eens wat te veel. Dat levert bij een groep vrouwen bijzondere situaties op. Ik heb er super veel van geleerd, zeker qua management skills en inventiviteit. Ik ben bondscoach geweest van Aruba, maar geloof me, dit was moeilijker. Ik heb nu nog profijt van dat ene jaar met die meiden, ik kan het iedereen aanraden als start van je trainersperiode.”

Nu al weer een aantal jaartjes bij het eerste mannenelftal gaat het er uiteraard anders aan toe. De staf van de huidige nummer 14 van de Topklasse is bijvoorbeeld vele malen groter. “Je moet de natuur blijven respecteren, maar wij kunnen wel veel betekenen voor de gesteldheid van onze spelers. Ik wilde na onze promotie de kwaliteit van onze begeleiding omhoog brengen. Zodoende werken we nu met Annemieke. Zij doet bij elke blessure het voortraject voor de hersteltrainer. Want rust roest in mijn ogen, er moet altijd worden gewerkt om verval te voorkomen. Annemieke is voor de benodigde pitstops zoals in de Formule 1, de spelers moeten altijd zo snel mogelijk weer verder. Ik heb zulke mooie spelers meegemaakt met wie het uiteindelijk niks is geworden, inclusief mezelf. Om dat te voorkomen hebben we veel 1 op 1 contact met onze spelers. Ze kunnen het nooit slechter doen dan ik, ik ben het perfecte voorbeeld voor hen hoe het niet moet. Daarover zal ik ze ook altijd vertellen.”

Giovanni Franken over Annemieke

“Annemieke is enorm kundig en meelevend. Ze is begaan met haar vak, altijd geïnteresseerd om verder te kijken dan je neus lang is. Ze zoekt echt de uitersten van de mogelijkheden voor de spelers en dat is wat mensen in topsport nodig hebben. Haar passie kan leiden tot topsport voor anderen en dat was precies wat wij zochten bij RVVH.”

Talent kan het niet slechter doen dan ik

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *