Mijn revalidatie was dramatisch

Leonne Stentler is een bekende naam in de vrouwenvoetbalwereld. De ex-international heeft veel betekend voor de snelst groeiende sport in Nederland. Ze maakte de start van de Eredivisie voor vrouwen mee, speelde in Oranje en is de oprichtster van het eerste Vrouwenvoetbal kledingmerk. Ze was een succesvolle voetbalster, maar toch stopte haar carrière al vroeg vanwege een blessure.

door Jonas Bloemen

Leonne begon met voetballen bij SV Bolnes. Daar was ze het enige voetballende meisje en al snel werd ze geselecteerd door de KNVB. Ze kwam in contact met Manon Melis, die nu topscoorder aller tijden is van het Nederlands Elftal. ‘Manon speelde bij RVVH en zij was ook het enige meisje daar. We dachten dat het leuker was als we samen bij de jongens gingen voetballen’. En dus maakte Leonne de overstap naar RVVH. Bij RVVH speelde ze tot en met de A-jeugd op hoofdklasse- en derdedivisieniveau. ‘De meeste mensen zeggen dat meisjes tot en met de C-jeugd meekunnen bij de jongens, daar ben ik het niet helemaal mee eens. Wij hadden gelukkig twee jonge trainers die ervoor openstonden dat we langer bij de jongens bleven spelen’.

Voetballen voor de gezelligheid

‘Er is veel veranderd in de tussentijd. Je ziet nergens meer dat er maar één meisje bij een club voetbalt. Het vrouwenvoetbal heeft zich in korte tijd ontzettend goed ontwikkeld. Als ik een paar jaar later geboren was, dan was ik nu een veel betere voetballer geweest’, vervolgt Stentler. Na de A-jeugd ging ze bij de vrouwen van RVVH spelen. ‘We speelden weliswaar op het hoogste niveau van Nederland, maar ik merkte dat het onder mijn niveau was. Ik dacht: dit is het. Oranje ga ik nooit meer halen en ik zal moeten gaan voetballen voor de gezelligheid’. Totdat in 2007 de Eredivisie voor vrouwen werd opgericht en ADO Den Haag aanklopte. ‘Dat was heel bijzonder. Ik werd opgeroepen voor een selectiewedstrijd’. Die wedstrijd ging voor Leonne haar gevoel niet zo best. ‘Ik dacht nog: ik ben niet goed genoeg voor dit niveau. Ik had het gevoel dat ik sinds ik met vrouwen speelde achteruit was gegaan was. Toch werd ik toegevoegd aan de selectie’.

Sneltreinvaart

p1130274
Leonne met ADO Den Haag op trainingskamp in Belek, Turkije

Bij ADO Den Haag startte Leonnes’ tweede voetballeven. ‘Ik ging van twee keer in een week trainen, naar elke dag trainen. Het was echt pittig, maar ik ontwikkelde mij in sneltreinvaart’. Ze maakte hele lange dagen. ‘Ik woonde in Rotterdam, studeerde in Amsterdam en trainde in Den Haag. Ik heb mijn lichaam toen echt uitgedaagd. In de winterstop was ik twee weken ziek, mijn lichaam moest echt bijkomen’.

Juiste voeding

Na vijf te gekke jaren bij ADO Den Haag, waarin ze dubbel won en international werd, vertrok Stentler naar Ajax. ‘Bij Ajax ging alles nog een stapje verder. Het trainen was daar intensiever, maar de faciliteiten ook beter. Ajax zorgde ervoor dat ik op het juiste moment de juiste voeding binnenkreeg. Dat hielp enorm en zorgde ervoor dat ik topfit was. Ik werd er zelfs een tijdje een basisspeelster in Oranje door’. Ze haakte aan bij de top van Nederland, en hoewel de voeding daarin een grote rol speelde, waren er meer factoren die bijdroegen aan haar optimale presteren. ‘In mijn laatste seizoen bij ADO Den Haag werden we landskampioen en wonnen we de beker. Ik kon Champions League gaan spelen, maar bij Ajax klopte voor mij persoonlijk het totaalplaatje. Ik woonde inmiddels in Amsterdam en spelen bij Ajax zou meer rust geven. In Den Haag was het altijd haasten van school naar trainen en was ik altijd laat thuis. Bij Ajax kon ik na de training op de fiets naar huis, dat geeft zoveel meer rust waardoor je alles uit jezelf kan halen. Bij ADO Den Haag kon ik die rust helaas niet voor mezelf creëren. Ik had vaak last van dingen als kramp, gewoon omdat ik niet genoeg rust nam. Wat dat betreft was de overstap naar een club in een stad waar ik studeerde en woonde echt een verademing’.

EK in Zweden

De grootste droom van Leonne was een eindtoernooi meemaken. In 2009 was ze dichtbij. Bondscoach Vera Pauw selecteerde haar in de voorselectie voor het EK. Ze viel als één van de laatsten af. Vier jaar later ging die droom dan toch eindelijk in vervulling. Ze zat bij de selectie voor het EK in Zweden. ‘Ik kwam niet in actie dat toernooi, maar ik vond het al een hele ervaring om er zijn. Ik wilde supergraag twee jaar later naar het WK in Canada’.

Een jaar weg

Die WK-droom van Stentler maakte haar strijdbaar na een blessure. ‘Ik had al drie jaar last van mijn achillespees. Geen enkele specialist kon iets vinden en volgens hen kon ik gewoon voetballen. Na drie jaar kwam een arts erachter dat er een scherp randje op mijn hielbot zat. Dat moest operatief verwijderd worden’. Eén dag voor de afspraak om de operatie te plannen ging het echter mis. Leonne scheurde haar achillespees helemaal af. ‘Op een training sprong ik omhoog en bij de landing hoorde ik hem knappen. Ik wist meteen dat ik hem had afgescheurd. Een teamgenoot had ik ooit horen zeggen dat ze iemand kende die ruim een jaar deed over haar revalidatie na deze blessure. Mijn eerste gedachte was dan ook: shit, ik ben een jaar weg’.

Dramatisch

Hoewel geen enkele specialist iets vreemds kon vinden aan haar achillespees, verwijt Leonne vooral zichzelf dingen. ‘Tuurlijk vind ik dat er een sportarts had moeten zijn die wel het scherpe randje had ontdekt. Maar ik had gewoon naar mijn eigen lichaam moeten luisteren’. Stentler ging uit van 6 tot 9 maanden revalidatie. Haar WK-droom maakte de revalidatie doelgericht. ‘Ik wist waarvoor ik het deed, maar de revalidatie was helemaal dramatisch. Er kwamen allemaal complicaties bij die de revalidatie alleen maar verlengden’. Al snel na de operatie kwam er bloed door het gips heen. Er kwam een blaar op de operatiewond waardoor Leonne elke dag naar het ziekenhuis moest om zich te laten behandelen en het gips te vervangen. ‘De wond wilde maar niet dicht, uiteindelijk heb ik nog eens twee weken in het ziekenhuis gelegen waarin ik twee keer ben geopereerd. Ik dacht dat het toen wel genoeg was’. Maar nee, er moest een derde operatie aan te pas komen waarna de wond dicht was. Door zo lang in het gips te zitten kon ze haar voet niet eens meer bewegen. ‘Dat was wel even schrikken, ik moest helemaal opnieuw beginnen wat betreft de kracht in mijn voet en been. Maar ik was blij dat na vijf maanden eindelijk mijn revalidatie kon beginnen’.

Mental coach

Vanaf dat moment verliep de revalidatie goed. Toch moest Leonne na zes maanden weer onder het mes omdat er nog een ander scherp randje gevonden werd. ‘Die operatie verliep gelukkig prima. Dankzij alle krachtoefeningen voelde ik me fysiek onwijs sterk’. Maar het aansluiten bij de groep van Ajax bleek toch zwaar. ‘Ze hadden concurrenten voor mij gehaald, waardoor er voor mij helaas geen ruimte was om wedstrijdritme op te doen. Het laatste stukje om mijn oude niveau te halen bleef uit. Ze besloot een punt achter haar carrière te zetten. ‘De zomer nadat ik stopte, was het WK in Canada. Ik wilde eigenlijk niet kijken omdat ik er zó ontzettend graag bij was geweest. Toch heb ik alles gevolgd en gekeken’. Het blijft zuur voor de 30-jarige geboren Rotterdamse. Als een specialist nou wél eerder het scherpe randje had gevonden, dan had het zomaar gekund dat Stentler nog steeds op het hoogste niveau speelde. En dat ze komende zomer het EK in eigen land had kunnen spelen. Ze zocht hulp bij een mental coach. ‘Dat heeft me wel echt geholpen het te accepteren. Ik heb veel met andere sporters gepraat die hetzelfde hebben meegemaakt’.

4i9a0987
Leonne tijdens shoot voor Liona

Na haar carrière wilde ze toch betrokken blijven bij het vrouwenvoetbal. Ze deed onderzoek naar het vrouwenvoetbal en vond een heleboel ontwikkelpunten. ‘Er was geen vrouwenvoetbalmerk in Nederland, bizar toch? Samen met mijn compagnon Jacco Knotnerus heb ik Liona Soccer opgericht. Een voetbalkledingmerk speciaal voor vrouwen’. Momenteel lopen er tien clubs rond in de kleding van Leonne. Waaronder Telstar en FC Twente. ‘Liona Soccer moet naast de kleding ook een toffe plek worden op het internet voor voetbalsters. Er is zo weinig leuke content over het vrouwenvoetbal, die willen wij nu gaan creëren’ sluit Leonne af.

livcontact-header

Mijn revalidatie was dramatisch
Getagd op:                            

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *