Over Annemieke

Wat als…….?

Ken je het gevoel dat je aan iets terug denkt en denkt wat als…..?

Zo denk ik soms terug aan de knieblessure die mijn hockeycarriere beëindigde. Wat als ik de blessure had kunnen voorkomen? Wat als ik beter was omgegaan met de pijntjes waarmee het begon? Wat als ik dit of dat anders had gedaan in mijn revalidatie?  Had ik dan in het eerste van HDM of het Nederlands team kunnen spelen?

Als klein meisje ging ik met mijn vader elk weekend mee naar DWO of met opa naar DSO in Zoetermeer,  voetbal kijken, in de speeltuin spelen en vooral Fristi drinken. Ik groeide op als voetbalmeisje, maar toen het tijd was om een keuze voor een sport te maken koos ik voor hockey bij MHCZ.  Al snel bleek de plek tussen de palen mijn favoriet. Ik had het ontzettend naar mijn zin tot ik op mijn 11de pijn aan mijn heup kreeg, mijn allereerste echte blessure. Mijn orthopeed vertelde me dat ik een jaar niet mocht hockeyen en dat terwijl ik droomde van het Nederlands team en de Olympische spelen.

Na een jaar kreeg ik ‘groen’ licht van mijn orthopeed en mocht ik weer hockeyen. Met een nieuwe hockeystick en vol overgave betrad ik het veld. Enkele maanden na mijn rentree maakte ik mijn transfer naar het ‘grote’ HDM in Den Haag.

Ik ging nog meer trainen en nog meer wedstrijden spelen en zo was ik minimaal 6 dagen per week op het hockeyveld te vinden. Ik keepte in selectieteams en mocht naar selectiedagen van districtteams totdat ik steeds meer last aan mijn knie begon te krijgen. In het begin speelde ik met pijnstillers en braces of tape, totdat het echt niet meer ging en een knieoperatie volgde. Nooit kwam ik terug op mijn oude niveau.

ADO Den Haag

Ik besloot te stoppen met hockey en een andere uitdaging te zoeken. Het werd de opleiding fysiotherapie en omdat ik daarbij een passend bijbaantje zocht ging ik werken als verzorgster van ADO Den Haag. Een ideale combinatie voor de topsporter die nog in me zat.

Ik rondde mijn bachelor opleiding af en begon direct aan mijn master opleiding Sportfysiotherapie. ADO Den Haag nam me in dienst als fysiotherapeut en zo werkte ik 6 dagen per week. Op dag 7 deed ik er alles aan om nog beter te worden in mijn vak.

Verburch & annemieke 05072015 390Terwijl ik mijn fysiotherapie werkzaamheden uitvoerde, ging ik me steeds meer verdiepen in de speler: waarom halen sommige talentvolle voetballers de top niet? En waarom halen sommige spelers die minder talent hebben de top wel?

 Aspecten als thuissituatie, instelling, voeding, blessures en slaap kwamen voorbij. En steeds meer begreep ik de kleine talentvolle voetballers. Toen ik door de start van mijn bedrijf in november 2014 ook steeds meer in contact kwam met profvoetballers, ging ik steeds meer begrijpen waardoor sommige wel in staat zijn aan de top te komen maar niet aan de top te blijven. Zoveel keuzes, verleidingen en goed bedoelde adviezen. Om over geld en de opties daarvan nog maar te zwijgen.

BeFootball

Het steeds beter begrijpen van voetballers, klein en groot, de theoretische kennis die ik er over heb ontwikkeld en de inmiddels 10-jarige ervaring in de voetballerij ( alle jaren dat ik van mijn geboorte tot mijn 18de mee ging met mijn vader niet meegerekend) heeft me er toe gezet om in mijn eigen bedrijf meer te bieden dan fysiotherapie.

Op het gebied van Sportfysiotherapie heb ik me bij ADO Den Haag en door mijn eigen leergierigheid meer kunnen specialiseren in voetbalfysiotherapie. Om mezelf te blijven prikkelen op dit gebied, lees ik dagelijks vakliteratuur. Daarnaast bezoek ik ook congressen van onder andere de FIFA en FC Barcelona. Voetbal kijken vind ik trouwens ook geen straf….